Koty birmańskie to zwierzęta, które zachwycają swoim wyglądem, jednocześnie imponując swoją ciekawą historią. Nic więc dziwnego, że są to czworonogi, które tak chętnie wybierane są przez miłośników kotów na całym świecie. Co warto wiedzieć o kotach tej rasy? Czym na tle innych ras wyróżniają się koty birmańskie?
Kot birmański – pochodzenie i historia rasy
Kot birmański wywodzi się z Birmy, czyli azjatyckiego kraju, położonego nad Zatoką Bengalską, który od 1989 roku znany jest pod nazwą Mjanma. Przez wieki koty te uznawane były za zwierzęta święte. Według tamtejszych przekazów oficjalne początki rasy sięgają roku 1919 ubiegłego stulecia. To właśnie wtedy pierwsze osobniki kształtującej się rasy trafiły do Francji. Tam natomiast, zaledwie po kilku latach, bo już w 1925 roku koty birmańskie zostały uznane oficjalnie za nową, odrębną rasę.
Niestety nie tak liczna jeszcze populacja kotów birmańskich niemal całkowicie wyginęła w czasie II wojny światowej. Hodowcy musieli zatem odbudować ich populację niemalże od zera, wykorzystując wyłącznie krzyżówki z kotami syjamskimi i perskimi. Proces odbudowy rasy był żmudny, lecz na szczęście skuteczny.
W ponad dwadzieścia lat po zakończeniu wojny koty birmańskie doczekały się oficjalnego uznania w Anglii. Miało to miejsce w 1966 roku. Rok później rasę uznano także w Stanach Zjednoczonych. W tym czasie pojawiła się też jej nowa nazwa, będąca swoistym ukłonem w stronę najwcześniejszych tradycji i pochodzenia rasy – święty kot z Birmy.
Koty birmańskie – legendy i ciekawostki na temat rasy
Rasa kotów birmańskich to nie tylko wieloletnia, udokumentowana historia, ale także liczne ciekawostki i legendy krążące wokół niej. Przykładem tego może być stara, azjatycka przypowieść, według której koty birmańskie pełniły przed laty bardzo ważną funkcję strażników buddyjskich świątyń, zamieszkując je razem z mnichami. Zwierzęta pilnowały nie tylko porządku w miejscu kultu, ale też duchowego spokoju osób w nim przebywających.
Główną bohaterką tej przypowieści jest kotka o imieniu Sinh, która towarzyszyła kapłanowi Lão-Tsunowi przez całe jego życie, aż do ostatniego dnia. Gdy kapłan odszedł, Sinh usiadła przy jego ciele, a jej biała sierść zmieniła kolor na złocisty. Oczy kotki przybrały niezwykły odcień szafirowy, natomiast łapki pozostały białe, co miało stanowić symbol czystości ducha.
Jak wyglądają koty birmańskie?
Specyficzny i bardzo atrakcyjny wygląd kota rasy birmańskiej sprawia, że trudno przejść obok niego obojętnie. Kociaki te wyróżniają się przede wszystkim swoją piękną sierścią i ciekawym umaszczeniem. Co ciekawe każde kocię rasy birmańskiej rodzi się całkowicie białe, a charakterystyczne znaczenia, czyli wybarwienia pojawiają się z czasem. Pierwsze z nich zaczynają być widoczne na ciele kotka po około dwóch tygodniach od jego narodzin. Przebarwienia, które widoczne są na pyszczku kota, na jego uszach, ogonie i łapach kształtują się stopniowo przez kolejne miesiące a nawet lata.
Umaszczenie kota birmańskiego nazywane jest colorpoint. Sierść birmańczyka zachwyca półdługą długością i jedwabistą fakturą. Nie plącze się łatwo ani nie filcuje tak szybko jak futro kota perskiego czy ragdolla, co wynika z niewielkiej ilości podszerstka.
Na uwadzę zasługują rzecz jasna także inne cechy wyglądu tego kota. Trudno jest chociażby oderwać wzrok od jego hipnotyzujących, dużych, najczęściej niebieskich oczu. Zwierzak ma uroczy, krótki pyszczek i niewielkich rozmiarów, zaokrąglone uszy. Jego ogon jest długi i bardzo puszysty, wyjątkowo efektywnie prezentuje się jako zwieńczenie całej sylwetki kota.
Jakie umaszczenie może mieć kot birmański?
Średniej wielkości kot o zwartej i mocnej sylwetce, która sprawia wrażenie harmonijnie zbudowanej, występuje w kilku różnych rodzajach umaszczenia typu colorpoint. Oznacza to zróżnicowanie tonów i intensywności koloru sierści na różnych częściach ciała. Dzięki temu koty birmańskie mogą pochwalić się charakterystyczną, ciemniejszą maską i uroczymi skarpetkami.
Kolory znaczeń u kotów birmańskich to między innymi:
- seal (ciemny brąz),
- blue (szaroniebieski),
- chocolate (ciepły czekoladowy),
- liliowy,
- rudy,
- kremowy,
- szylkretowe oraz pręgowane odmiany.
Kot birmański – charakter i temperament
Kot birmański wyróżnia się temperamentem, który wielu opiekunów i hodowców określa jako wręcz wzorcowy. Zwierzak ten jest wyjątkowo spokojny, ale i bardzo pogodny. W codziennym życiu rodzinnym pokazuje ogromne zaufanie wobec ludzi; jest otwarty na kontakt ze swoimi opiekunami, nierzadko domaga się uwagi, pieszczot i wspólnych zabaw.
Na co dzień birmańczyk okazuje łagodność oraz rzadko spotykaną cierpliwość. Dzięki temu świetnie sprawdza się jako towarzysz nie tylko osób dorosłych, ale i dzieci. Kociak birmański potrzebuje uwagi członków swojej rodziny. Bardzo szybko przywiązuje się do opiekunów i nie znosi długiej samotności. Najchętniej zasypia albo tuż obok właściciela, albo na jego kolanach.
Koty te są niezwykle rozmowne. Często miauczą i łagodnie mruczą, komunikując w ten sposób swoje potrzeby i nastroje. Dzięki takim zachowaniom birmańczyk jest w stanie zbudować naprawdę silną więź z człowiekiem.
Czy kot birmański nadaje się dla rodzin z dziećmi i innymi zwierzętami?
Jako że koty birmańskie to prawdziwe dusze towarzystwa, są one doskonałym wyborem dla dużych rodzin z dziećmi. Świetnie socjalizują się także z innymi zwierzętami, z którymi przychodzi im żyć wspólnie pod jednym dachem. Oczywiście należy pamiętać, że potrzebna jest tu świadomość i pewna kontrola ze strony opiekuna, jednak można mieć pewność, że proces ten postępować będzie gładko i bez większych problemów.
Jak pielęgnować koty birmańskie?
Święte koty birmańskie nie ma szczególnych wymagań, jeśli chodzi o jego regularną pielęgnację. Nie oznacza to jednak, że jego opiekun jest zwolniony z dbania o jego wygląd i zdrowie. Jak każdy pupil, kociak birmański wymaga regularnego czesania, sprawdzania stanu zdrowia oraz wizyt w gabinecie weterynaryjnym.
Futro birmańczyka zaskakuje łatwością w utrzymaniu – nie plącze się i jest łatwe w rozczesywaniu. Wystarczy zatem regularnie, raz na kilka dni czesać kota, by zapewnić mu komfort funkcjonowania i podziwiać jego lśniącą i zdrową sierścią.
Podczas okresów linienia kot gubi zdecydowanie więcej włosów, co z resztą rzadko pozostaje niezauważone przez domowników. Wówczas wymaga on nieco częstszego i bardziej intensywnego wyczesywania.
Warto pamiętać, że pielęgnacja birmańczyka to nie tylko futro. Ważne są także oczy, uszy i pazurki. Koty tej rasy mają krótkie kanaliki łzowe, co powoduje gromadzenie się wydzieliny w kącikach oczu. Regularne i delikatne oczyszczanie ich okolic zapobiega podrażnieniom i infekcjom.
Opiekun powinien dbać o uszy kociaka sprawdzając, czy jego przewody słuchowe pozostają czyste, a tym samym chroniąc go przed stanami zapalnymi i innymi problemami zdrowotnymi. Pazury zwierzaka powinny być systematycznie przycinane, by nie wrastały i nie powodowały dyskomfortu podczas chodzenia czy zabawy.
Bardzo ważne jest również, aby pamiętać, że birmańskie to koty wrażliwe na niskie temperatury. Dlatego też warto zapewnić im ciepłe i przytulne miejsce do wypoczynku, nie wystawiać ich na działanie chłodu, zimnego wiatru, czy przeciągów.
Choroby genetyczne kotów birmańskich
Święty kot birmański wyróżnia się dobrym zdrowiem i kondycją, jednak niestety nie jest on całkowicie wolny od ryzyka chorób dziedzicznych. Do najczęstszych schorzeń, na które narażone są zwierzęta tej rasy, należą problemy sercowe, zwłaszcza kardiomiopatia przerostowa (HCM). Dotyka ona nawet co dziesiątego birmańczyka. Ponadto mogą wystąpić zaburzenia pracy nerek, rozwijające się często przez długi czas bez wyraźnych objawów.
Rzadkim, ale poważnym zaburzeniem jest hipomielinizacja. To neurologiczna dolegliwość powodująca drgawki i trudności w koordynacji ruchów. Warto też pamiętać, że birmańczyki, podobnie jak wiele innych ras, są podatne na choroby jamy ustnej, takie jak odkładający się kamień nazębny czy stany zapalne dziąseł.
Kluczowa dla zdrowia kota jest odpowiedzialna profilaktyka, która obejmuje:
- regularne wizyty u weterynarza i badania kontrolne,
- zbilansowaną dietę dostosowaną do wieku i kondycji kota,
- codzienną pielęgnację sierści, oczu i uszu,
- systematyczne obcinanie pazurków,
- wybór hodowli stosującej specjalistyczne testy genetyczne rodziców kociąt.
Dzięki takim działaniom możemy zapewnić naszemu czworonożnemu przyjacielowi odpowiedni dobrostan, właściwe zdrowie i kondycję. To zaś w bezpośredni sposób może przyczynić się do jego długiego, zdrowego i szczęśliwego życia.
