Kot rasy sfinks to zwierzak, który od razu zwraca uwagę swoim nietypowym, ciekawym wyglądem. Atrakcyjna, niebanalna aparycja to jeden z głównych powodów, dla których koty te są uznawane za tak wyjątkowe. Jak wyglądają koty sfinksy? Co wyróżnia je na tle innych ras?
Kot sfinks – historia i pochodzenie
Wbrew pozorom sfinks to kot, który pochodzi nie z Egiptu, ale z Kanady. Koty te niekiedy nazywa się również sfinksami kanadyjskimi. Historia rasy sięga 1966 r. Wtedy to w kanadyjskim Toronto w jednej z hodowli urodził się pierwszy sfinks, czyli specyficzny, bezwłosy kociak. Bardzo wyróżniał się na tle innych kociąt, dlatego też hodowca od razu zwrócił na niego uwagę. Efekt ten był czystym przypadkiem i powstał na skutek mutacji genetycznej. To wydarzenie było podwalinami dla znanej dziś rasy sfinks, ale także pociągnęło za sobą szereg zmian.
Hodowcy z Europy i Ameryki Północnej szybko zainteresowali się fenomenem bezwłosego kociaka i już w 1971 roku sfinks został oficjalnie uznany za osobną rasę kotów. Od tego czasu zaczęto prowadzić staranną, profesjonalną selekcję, podczas której do dalszej hodowli wybierano wyłącznie bezwłose zwierzęta. Było to kluczowe dla utrwalenia charakterystycznych cech rasy.
Dalszy rozwój rasy
Pierwsze poważniejsze hodowle rasy sfinks prowadzone były przede wszystkim w Holandii, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Dziś hodowle kotów tej rasy znaleźć można w wielu krajach Europy i świata, między innymi w Polsce, w Rosji, w Belgii, Francji, Wielkiej Brytanii i w Niemczech. Obecnie, dzięki wieloletniej pracy i selekcji prowadzonej przez hodowców sfinks zachwyca nietypowym wyglądem oraz wyjątkowym charakterem.
Kot sfinks – najważniejsze cechy wyglądu
Sfinksy to zwierzaki, którym nie sposób odmówić oryginalności. Skutecznie przyciągają uwagę swoim wyglądem i szczególnymi cechami, które tworzą cały jego wizerunek. Najbardziej charakterystyczny jest jego niemal całkowity brak sierści, czyli główna cecha, która sprawiała, że rasa ta w ogóle zaczęła istnieć. Skóra tego kota jest zawsze ciepła w dotyku i bardzo pofałdowana — szczególnie widoczne fałdy pojawiają się na barkach, szyi, głowie oraz w okolicach stawów.
Na tym bynajmniej nie kończy się lista ciekawych elementów wyglądu sfinksa. Kociak ma duże, odstające uszy, które czasem mogą wydawać się nieproporcjonalnie duże w stosunku do smukłej głowy. Jego oczy mają wyraźny, skośny kształt cytryny, co nadaje mu wyjątkowy, nieco egzotyczny wyraz spojrzenia.
Głowa sfinksa jest podłużna i smukła, z wyraźnie zaznaczonym nosem i kośćmi policzkowymi. Jego ciało jest mocno umięśnione i zwarte. Smukłe i dobrze zbudowane nogi kota nieco różnią się między sobą długością. Przednie są delikatnie krótsze niż tylne, co nierzadko zaskakuje osoby, które po raz pierwszy mają do czynienia z kotami tej rasy.
Warto wiedzieć, że sfinks nie posiada ani wąsów (włosów czuciowych), ani rzęs. Może jednak występować w kilkunastu różnych kolorach skóry, co sprawia, że jest on zwierzęciem jeszcze bardziej niepowtarzalnym.
Odmiany kotów rasy sfinks
Wśród wszystkich występujących dziś na świecie sfinksów wyróżnia się ich trzy podstawowe odmiany.
To:
- sfinks doński;
- sfinks petersburski;
- sfinks kanadyjski.
Pierwszy z nich, czyli sfinks doński to odmiana odkrywa w Rosji, w roku 1987. Drugi to także odmiana pochodząca z Rosji, dokładnie – jak sama nazwa wskazuje – z Petersburga. Powstała w roku 1994 i bardzo szybko zyskała popularność. Ostatnia uznawana jest za oficjalny wzorzec rasy; to jednocześnie najczęściej występująca odmiana sfinksów.
Jaki charakter i temperament ma kot sfinks?
Zwierzaki tej rasy słyną przede wszystkim ze swojej ogromnej przyjazności. Wyjątkowo towarzyskie, chętnie spędzają czas z człowiekiem, nierzadko nie odstępując go na krok przez cały dzień. Sfinksy to pogodne, chętne do zabawy kociaki, które równie chętnie przytulają się do swoich opiekunów, jak i zaczepiają ich, prosząc o wspólne aktywności.
Z powodu ich szczególnej otwartości na ludzi i chęci spędzania z nimi sporej ilości czasu, sfinksy nie są odpowiednie dla osób spędzających wiele godzin poza domem. Źle znoszą samotność i wyraźnie potrzebują obecności oraz uwagi ze strony opiekuna. Dla kogoś, kto szuka aktywnego i uczuciowego kota, sfinks będzie doskonałym wyborem.
Koty te cechują się nie tylko szczególną czułością, którą okazują swoim opiekunom, ale także dużą błyskotliwością. Imponują swoją inteligencją, dzięki której są w stanie poradzić sobie w niejednej trudnej sytuacji.
Czy kot sfinks nadaje się dla rodzin z dziećmi lub alergików?
Zdecydowanie tak. Kotki te są odpowiednim wyborem dla alergików, którzy marzą o zwierzaku domowym. Sfinks uchodzi za kota hipoalergicznego. Ponadto dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami w domu, oczywiście po odpowiedniej socjalizacji i przygotowaniu oraz przyzwyczajeniu do siebie wszystkich pupili.
Warto wiedzieć, że na początku kot ten bywa nieco nieśmiały, zwłaszcza podczas pierwszych kontaktów z dziećmi. Potrzebuje trochę czasu, aby poczuć się swobodnie, jednak po okresie aklimatyzacji zmienia się diametralnie. Staje się bardzo towarzyski i otwarty. Chętnie bawi się z najmłodszymi domownikami jak innymi zwierzakami w domu.
Koty sfinks kanadyjski – pielęgnacja
Łyse sfinksy z wiadomych przyczyn nie potrzebują oczywiście regularnego czesania, co nie oznacza jednak, że koty te nie wymagają właściwej dla siebie pielęgnacji. Wymaga ona jednak zupełnie innego podejścia niż w przypadku innych kotów. Skóra tych kotów pozostaje cały czas odkryta, przez co wymaga szczególnej troski.
Wydzielane przez skórę bezwłosych kotów sebum nie ma możliwości rozprowadzić się po sierści, w związku z czym gromadzi się na powierzchni naskórka. W związku z tym konieczne są regularne kąpiele lub regularne przemywanie skóry miękką gąbką z delikatnym szamponem. Sfinks powinien być kąpany lub przemywany raz na kilka dni, raz w tygodniu. Najlepiej jest używać do tego produktów wysokiej jakości, przeznaczonych dla bezwłosych kociaków.
Uszy i oczy sfinksa także wymagają systematycznej opieki. Pierwsze, pozbawione ochronnych włosków, szybciej gromadzą brud i woskowinę, dlatego warto je czyścić co najmniej raz w tygodniu przy użyciu specjalistycznych płynów weterynaryjnych. Drugie natomiast pozbawione są rzęs, w związku z czym stają się bardziej narażone na zabrudzenia czy podrażnienia.
Opiekunowie bezwłosych kotów powinni również pamiętać, że jest to rasa niezwykle wrażliwa na zmiany temperatury. Ich skórę pokrywa jedynie delikatny meszek, co zdecydowanie utrudnia im utrzymanie stałej temperatury ciała.
Warto zatem zadbać o:
- dostęp do ciepłego koca lub sweterka zimą,
- zapewnienie cienia i unikanie bezpośredniego słońca latem,
- ochronę skóry przed poparzeniami słonecznymi.
