Beagle to rasa psów, która cieszy się dosyć dużą popularnością w Polsce i w Europie. Jest to jedna z najstarszych, małych ras psów gończych. Beagle świetnie sprawdzają się jako psy pracujące i towarzysze myśliwych, ale także uwielbiające swoich opiekunów zwierzęta domowe.
Beagle – pochodzenie i historia rasy
Historia rasy Beagle sięga już XVI wieku, kiedy to zaczęto zwracać większą uwagę na psy gończe i klasyfikować je zgodnie z rodzajem ich użytkowności. Małe psy gończe były wówczas wykorzystywane do polowania na równie niewielką zwierzynę, a więc na króliki i zające. Grupę psów zajmujących się tymi właśnie zadaniami, określono jako Beagles. Jest to francuskie słowo, które w wolnym tłumaczeniu oznacza otwarte gardło. Kryje się za nim tendencja Beagli do szczekania w sforze oraz częstego wydawania różnych dźwięków.
Beagle – wzorzec i opis rasy
Psy te cechują się niewielką, lecz stosunkowo mocną sylwetką. Zgodnie ze wzorce, rasy FCI powinny one osiągać wzrost około 33 do 40 centymetrów w kłębie i ważyć między 10 a 15 kg. Dopuszczalne jest standardowe umaszczenie biało-brązowe z lekkimi odchyleniami. FCI uznaje także beagle trójbarwne oraz białe z płowymi lub czerwonymi znaczeniami.
Psy rasy Beagle – najważniejsze cechy wyglądu i charakteru
Przyjazne Beagle o przyjemnej aparycji to psy, które chętnie wybierane są na członków rodziny. Zwierzęta te wyróżnia zarówno ich wygląd, jak i złożony charakter.
Beagle – rasa. Wygląd psa
Te niewielkie psy myśliwskie mają zwartą budowę ciała, średniej wielkości głowę i długą kufę, wyposażoną w doskonale pracujący nos. U psów rasy Beagle charakterystyczne są dosyć duże, luźno zwisające długie uszy. Przedstawiciele tej rasy mają prosty tułów zakończony mocnym i smukłym ogonem.
Beagle – rasa. Charakter i usposobienie
Charakterystyczne dla rasy jest połączenie ich wyjątkowo przyjaznego usposobienia z ciągłą chęcią tropienia i ruchu. Jeśli mówi się czasem, że zmęczony pies to szczęśliwy pies, zdecydowanie można stwierdzić, że powiedzenie to dotyczy Beagli. Psy te potrzebują ruchu i aktywności, zarówno fizycznej, jak i umysłowej oraz węchowej. W przeciwnym wypadku zaczną się nudzić i frustrować; to zaś może przerodzić się w agresję, autoagresję i niszczenie rzeczy w domu.
Beagle wymagają sporej kontroli i odpowiedniego szkolenia. Bez właściwego przygotowania psa i pełnego zaufania do swojego pupila, nie powinniśmy ryzykować spuszczania go ze smyczy na nieogrodzonym terenie. Silny instynkt myśliwski psa może bowiem wygrać z tresurą oraz prośbami i nawoływaniem człowieka.
Nie ma w tym nic dziwnego, jako że Beagle od wieków używany był do polowań, a miano domowego pupila i ulubieńca dorosłych oraz dzieci zyskał stosunkowo niedawno. Mimo mocnego instynktu Beagle szybko i mocno przywiązuje się jednak do swoich opiekunów. Psy tej rasy doskonale tropią, ale przez swoją ufność i przyjacielskie, wesołe usposobienie raczej nie sprawdzą się w roli psów stróżujących.
Beagle – rasa. Pielęgnacja i zdrowie
Beagle to średniej wielkości pies, który żyje stosunkowo długo i raczej rzadko choruje. Średnia długość jego życia to około 12 do 14 lat, jednak może on przeżyć nawet do 16 lat. Beagle jest psem odpornym na trudne i zmienne warunki atmosferyczne.
Pielęgnacja – sierść, uszy i higiena ogólna
Psy tej rasy nie wymagają pracochłonnej czy długotrwałej pielęgnacji. Wystarczy przeczesać ich sierść raz w tygodniu i zwracać uwagę na kondycję i stan jego uszu. To tam mogą bowiem zalegać zabrudzenia, może pojawiać się wilgoć i nieprzyjemny zapach, a nawet infekcje.
Na ogół psy rasy Beagle nie potrzebują regularnych kąpieli. Wyjątkiem są jednak sytuacje, w których podczas spaceru skutecznie skusi go oczko wodne, bajorko, czy nawet wydzielające bardzo nieprzyjemny zapach błoto. W takiej sytuacji należy dokładnie umyć psa bezpośrednio po powrocie ze spaceru.
Zdrowie – najczęstsze choroby w rasie Beagle
Jednym z zagrożeń czyhających na psy tej rasy jest dysplazja stawów biodrowych. Przypadłościami bezpośrednio związanymi z rasą są epilepsja i zapalenie opon mózgowych. Aby zminimalizować ryzyko pojawienia się którejkolwiek z nich, warto wybrać psa z dobrej i sprawdzonej hodowli, jak również regularnie badać pupila.
