Wiele osób przed kupnem lub adopcją kota nie ma świadomości, jak wiele różnych ras kotów występuje na świecie. Warto dowiedzieć się więcej o każdej z nich lub przynajmniej kilkunastu wybranych, aby móc jak najlepiej i najbardziej świadomie dopasować swojego przyszłego pupila do własnych możliwości, potrzeb i trybu życia.
Czy kot burmski to zwierzak odpowiedni do dużej rodziny? Czy odnajdzie się w mieście? Co warto wiedzieć o tej wyjątkowej rasie?
Kot burmski – pochodzenie i historia rasy
Koty burmskie, podobnie jak birmańskie, mają swoje korzenie w Birmie, czyli dzisiejszej Mjanmie. Uważano je za koty świątynne, a pierwsze wzmianki o tej rasie to zapiski pochodzące ze starożytnej księgi poezji z okresu Ayutthaya, trwającego od połowy XIV wieku, od momentu założenia miasta Ayutthaya.
Nieco bardziej współczesna część historii kotów burmskich rozpoczyna się wraz z początkiem lat trzydziestych ubiegłego stulecia, kiedy to dr Joseph G. Thompson przewiózł z Birmy do USA kotkę o imieniu Wong Mau. To właśnie ona jest uważana za pierwszą przedstawicielkę współczesnej rasy kotów burmskich.
Amerykańskie środowisko miłośników kotów, skupione wokół CFA (Cat Fanciers’ Association), oficjalnie uznało tę rasę w zaledwie kilka lat później, w roku 1936. Do Europy zwierzęta te trafiły nieco później, w roku 1947. Do naszej ojczyzny pierwsza kotka tej rasy trafiła w roku 1992.
Różne linie kotów burmskich
Koty pochodzące z Azji sprowadzone zostały do Stanów Zjednoczonych, a następnie do Europy. Skutkiem tego było wykształcenie się przez lata dwóch odrębnych linii rasy burmskiej – linii amerykańskiej i brytyjskiej.
Amerykańska linia kotów burmańskich wyróżnia się miękkimi, zaokrąglonymi kształtami. Szczególną uwagę zwraca okrągła głowa i duże, wyraziste oczy. W tej linii czasem występuje problem ze zgryzem, przede wszystkim przodozgryz to wada genetyczna, która – choć nie jest bardzo częsta – może się pojawić.
Odmiana brytyjska prezentuje zgoła inny typ budowy. Koty te są znacznie smuklejsze, a ich sylwetka jest bardziej atletyczna. Głowa tych zwierząt uformowana jest w kształt trójkąta, a intrygujące spojrzenie podkreślają ich lekko skośne oczy.
Różnice między dwiema liniami dotyczą również standardów umaszczenia, w jakich występują zwierzęta.
Jakie rasy powstały dzięki kotu burmskiemu?
Kot burmski wywarł niemały wpływ na rozwój wielu nowych ras kotów. Wywodzi się od niego między innymi elegancka burmilla. Kot ten odegrał również kluczową rolę w kształtowaniu się wielu innych ras i linii, między innymi:
- brytyjski krótkowłosy,
- cornish rex,
- devon rex,
- kot bombajski,
- egzotyczny krótkowłosy.
Jak wygląda kot burmański?
Kot burmski (burmese) to zwierzę średniej wielkości, ważące zwykle 3 do 6 kilogramów. Budowa jego ciała robi wrażenie; kot może pochwalić się zwartą, muskularną i bardzo proporcjonalną sylwetką. Zwierzak ma szeroką klatkę piersiową oraz mocne, sprężyste nogi. Jego głowa może mieć okrągły lub bardziej wydłużony kształt, wszystko zależy od tego, z jakiej linii się wywodzi.
Oczy zwierzaka są duże, błyszczące, z wyraźnie zarysowanym konturem. Najczęściej mają intensywnie żółty lub lekko zielonkawy odcień.
Za prawdziwy znak rozpoznawczy kota tej rasy uznaje się sierść kotów burmańskich. Jest ona krótka, gładka i niezwykle jedwabista w dotyku. Futro przedstawicieli tej rasy pozbawione jest podszerstka, dzięki czemu jest znacznie mniej narażone na filcowanie się czy powstawanie kołtunów.
Warto wiedzieć, że każde kocię rasy burmańskiej po urodzeniu wygląda zupełnie inaczej niż dorosły osobnik. Koty te rodzą się bowiem bardzo jasne, z wyjątkowo uroczymi niebieskimi oczami. Z czasem kolor ich oczu zmienia się, nabierając typowej dla rasy głębi oraz intensywności. Także futro kociaków ciemnieje z czasem w niektórych miejscach.
Jakie są typy umaszczenia kota burmskiego?
Koty burmańskie występują w dziesięciu różnych typach umaszczenia. Najczęściej spotykane są jednolite barwy, przede wszystkim sobolowa, będąca głębokim, ciemnobrązowym odcieniem. Często występują także kolory czekoladowy oraz liliowy, rzadziej również niebieski, rudy i kremowy, będący najjaśniejszym z występujących wariantów.
W rasie burmskiej wyróżnia się także cztery wersje szylkretowe, jak chociażby szylkret sobolowy, będący interesującą mieszanką kilku odcieni na futrze.
Burmski kot i jego temperament
Kot burmski to zwierzak, który bardzo szybko buduje głęboką więź z człowiekiem. Lubi być blisko swoich opiekunów, zawsze tam, gdzie toczy się życie domowników. Imponuje swoim przyjaznym usposobieniem. Warto również wiedzieć, że kot ten źle znosi samotność i długą rozłąkę.
Kociaki burmańskie to pupile, które często i chętnie wyrażają swoje emocje i potrzeby za pomocą miauczenia i wokalizacji. Często miauczą, by powitać swojego opiekuna lub po prostu zwrócić na siebie uwagę.
Burmski jest niesamowicie lojalny i bystry. Szybko dostosowuje się do codziennego rytmu mieszkańców, łatwo się aklimatyzuje i dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami w domu. Ma on sporo energii i mocny temperament. Świetnie odnajduje się w rozmaitych aktywnościach, którymi może cieszyć się w samotności lub ze swoim opiekunem.
Warto także wiedzieć, że kotki tej rasy odznaczają się niezwykle silnym instynktem macierzyńskim. Doskonale opiekują się nie tylko własnymi kociętami, ale także najmłodszymi członkami swojej rodziny, a nawet nowo przybyłymi do domu szczeniętami lub kociętami.
Pielęgnacja kota burmskiego
Pielęgnacja sierści kota burmskiego jest stosunkowo prosta i nie wymaga wielu czasochłonnych zabiegów. Ta rasa kota ma specyficzną sierść, która nie posiada gęstego podszerstka, dzięki czemu rzadko linieje i nie jest narażona na powstawanie kołtunów. To bardzo duże ułatwienie dla właścicieli tych kociaków.
Regularne dbanie o higienę kotów jest bardzo ważne; pozwala utrzymać pupila w dobrym zdrowiu, jak również zadbać o wysoki komfort jego codziennego funkcjonowania. Należy regularnie sprawdzać stan uszu i oczu kota, a w razie zabrudzeń delikatnie je wyczyścić. Pazury przycina się wtedy, gdy są zbyt długie lub zaczynają zahaczać o podłoże i utrudniać zwierzakowi chodzenie.
Żywienie kota burmskiego
Kot burmski to prawdziwy wulkan energii, dlatego jego dieta musi być odpowiednio zbilansowana i dostosowana do stopnia jego aktywności, jego trybu życia, wieku i szczególnych potrzeb. Odpowiednim wyborem jest w tym wypadku karma bogata w białko pochodzenia zwierzęcego, które najlepiej odpowiada na potrzeby tej rasy. Węglowodany w diecie burmańskiego kota powinny być mocno ograniczone, jako że zwierzaki tej rasy mają większą skłonność do cukrzycy niż inne koty.
Opiekunowie kocurów i kotek burmańskich mogą wybrać wysokogatunkową mokrą karmę lub zdecydować się na dietę BARF, czyli żywienie oparte na surowych, nieprzetworzonych produktach, przede wszystkim mięsie i niewielkiej ilości warzyw oraz owoców.
Koty burmskie potrafią żyć nawet 20 lat. Aby zapewnić im długie, zdrowie i szczęśliwe życie należy pamiętać o ich właściwej pielęgnacji, o odpowiedniej diecie oraz regularnych wizytach u weterynarza.
