Kot perski to jedna z najstarszych ras kotów na świecie, imponująca swoją szczególną aparycją. Wyróżnia je wiele ciekawych cech wyglądu, jak i charakteru. Co warto wiedzieć o tej wyjątkowej rasie? Co sprawdzić przed podjęciem decyzji o zakupie lub adopcji kota perskiego?
Kot perski – pochodzenie i historia
Długa historia perskich kotów miała swój początek na terenach dzisiejszego Iranu, a więc dawnej Persji, od której wzięła się nazwa rasy. Pierwsze persy sprowadzone zostały na tereny Europy w XVII wieku przez słynnego podróżnika Pietro Della Valle, który przywiózł je do Włoch.
Co ciekawe, wygląd współczesnych kotów perskich znacząco różni się od pierwszych przedstawicieli tej rasy. Dawniej koty zaliczane do persów były zdecydowanie smuklejsze, miały także dłuższą sylwetkę i wyraźnie krótszy nos. Wszystkie te zmiany stanowią następstwa sukcesywnego rozwoju hodowli persów na terenie Europy, przede wszystkim w Anglii. W XIX wieku postanowiono ujednolicić wygląd i wzorzec rasy.
Ważnym punktem w historii kotów perskich była pierwsza wystawa, zorganizowana w Londynie w 1871 roku. Można tam było podziwiać na żywo niezwykłą urodę tych zwierząt. Niemałą rolę w rozwoju, a przede wszystkim rozpowszechnieniu tej rasy w Europie odegrała królowa Wiktoria, która była wielką jej miłośniczką. To dzięki niej powstały jedne z pierwszych profesjonalnych linii hodowlanych.
Kolejny przełom w historii rasy to wieku XX. W latach 70. ubiegłego stulecia amerykańscy hodowcy zaczęli bardzo mocno promować nie tyle samą rasę, ile jej charakterystyczne cechy zewnętrzne, przede wszystkim bardzo płaski pyszczek, który stał się wówczas symbolem nowoczesnych przedstawicieli rasy pers.
Niestety moda ta miała bardzo negatywny wpływ na zdrowie zwierząt – koty częściej miewały problemy z oddychaniem i łzawiącymi oczami. Europejscy miłośnicy rasy szybko zauważyli te problemy i podjęli odpowiednie kroki, przede wszystkim odchodząc od ścieżki wyznaczonej przez Amerykanów i zmieniając podejście do hodowli. Dzięki temu obecnie promowane są linie znacznie bliższe oryginalnemu wzorcowi kota perskiego.
Kot perski – cechy charakterystyczne
Koty zwane persami to zwierzęta o niebanalnej urodzie, które od lat przyciągają uwagę swoim szczególnym, niemal eleganckim wyglądem. To, co w pierwszej kolejności przykuwa wzrok, to ich piękna, długa i bardzo gęsta sierść, pokrywająca całe ciało zwierzaka aż po końce jego palców.
Na uwagę zasługuje także zaokrąglona głowa i drobne, nierzadko chowające się w gęstej sierści uszka. Długowłose persy patrzą na świat swoimi dużymi, lekko wypukłymi oczami, które nadają im łagodnego wyglądu. Kociak ten ma duże, pokryte miękkim, długim włosiem łapy. W zależności od linii i hodowli, persy mogą mieć mniej lub bardziej spłaszczony pyszczek i charakterystycznie zadarty nos. Szeroką i krępą budowę i wygląd kota wieńczy puszysty ogon i kryza wokół głowy, dodająca mu swoistej dostojności.
Koty perskie osiągają wagę między 4 a 7 kg, a długość ich jedwabistej sierści może sięgać nawet do 10 centymetrów!
Umaszczenie kota perskiego
Rasa ta wyróżnia się wieloma ciekawymi cechami, a mnogość rozmaitych wariantów umaszczenia zdecydowanie jest jedną z nich. Hodowcy rasy mówią nawet o 150 różnych kolorach, odcieniach i wariacjach barw futra tych wyjątkowych kotów. Wśród najczęściej spotykanych jednolitych kolorów wyróżnia się:
- biały,
- czarny,
- rudy,
- niebieski,
- kremowy.
Na tym jednak bynajmniej nie kończy się imponująca mnogość wariantów, w jakich może występować sierść persa. Koty te występują bowiem także w kolorach mieszanych, będących równomiernym lub zupełnie niespotykanym połączeniem dwóch lub większej ilości odcieni. Wśród takich typów umaszczenia wyróżnia się między innymi:
- szylkretowe,
- szynszylowe,
- srebrzyste,
- tabby, z charakterystycznym pręgowaniem,
- bikolor, czyli dwubarwne,
- colorpoint, przypominający umaszczenie kotów syjamskich.
Różnorodność kolorystyki obejmuje nie tylko sierść, ale i oczy persów. Te z kolei mogą być:
- złote,
- brązowe,
- pomarańczowe,
- żółte,
- zielone,
- niebieskie.
Zdarza się również, że koty perskie rodzą się z bardzo charakterystyczną i ciekawie wyglądającą heterochromią, czyli oczami o dwóch różnych kolorach.
Charakter kotów perskich
Warto wiedzieć, że nie tylko wygląd czyni każdego persa wyjątkowym. Na uwagę zasługuje także ich charakter, który może naprawdę zaskoczyć. Persy słyną ze spokojnego usposobienia i dużej łagodności. Bardzo rzadko miauczą, a jeśli już zabierają głos, robią to bardzo cicho i delikatnie. Ponadto są to urodzeni miłośnicy przytulanek; uwielbiają głaskanie, drapanie i bliskość człowieka.
Kot rasy pers to zwierzaki dość elastyczne, które dobrze radzą sobie w różnych sytuacjach i nowych miejscach. Najlepiej czują się jednak u boku znanej im osoby. Ich cierpliwość i delikatność sprawiają, że świetnie odnajdują się w rodzinach z dziećmi, jak i w domach z innymi zwierzętami. Każdy przyszły opiekun persa powinien jednak pamiętać, że kot ten ceni sobie również chwile ciszy i spokoju. Warto zatem przygotować dla niego zaciszny kąt w domu, z dala od codziennych hałasów.
To rasa dla osób szukających wiernego towarzysza codzienności – cichego, lojalnego i naprawdę oddanego członka rodziny.
Kot perski – pielęgnacja
Pielęgnacja persa to zadanie wymagające nie tylko cierpliwości, ale też swoistej wytrwałości. Jest to rasa posiadająca gęstą i bardzo długą sierść, która pięknie wygląda, ale także często się plącze, tworząc nieestetyczne i niewygodne dla kota kołtuny. Dlatego też codziennie warto sięgać po odpowiedni grzebień i wyczesywać zwierzaka, aby zadbać o jego komfort i estetyczny wygląd. Najlepiej sprawdzi się w tym wypadku metalowy grzebień z szerokimi zębami.
Podczas czesania szczególną uwagę należy zwrócić na okolice pachwin i pach. To właśnie tam najłatwiej powstają kołtuny, które mogą pozostawać niezauważone aż do momentu, gdy jedynym rozwiązaniem jest użycie nożyczek. Równie ważna jest codzienna kontrola okolic za uszami. W przypadku ogona potrzebne jest odpowiednie wyczucie, które pozwoli wyczesać włosy bez ich wyrywania i uszkadzania.
Oczy i okolice oczu persów także wymagają odpowiedniej uwagi i regularnej pielęgnacji. Jest to część ciała kota, która bywa problematyczna, przede wszystkim ze względu na swoją charakterystyczną budowę i osadzenie w czaszce. Krótka kufa zwierzęcia sprzyja łzawieniu. Bardzo ważne jest zatem, aby pamiętać o regularnym przemywaniu oczu wilgotnym wacikiem w celu usuwania wydzielin i ochrony przed podrażnieniami czy infekcjami bakteryjnymi. Warto regularnie sprawdzać, czy kanalik łzowy kota nie jest podrażniony lub zablokowany wydzieliną.
Nie wolno zapominać o regularnej kontroli uszu i nosa kota – ich czystość wpływa nie tylko na zdrowie pupila, ale także na jego codzienny komfort.
Kot perski – dieta
Dieta perskiego kota wymaga przemyślanego podejścia. Oczywiście powinna ona być oparta na mięsie, najlepiej w formie mokrej karmy. Opiekunowie persów nierzadko decydują się również na dietę BARF, czyli żywienie naturalne, oparte na surowym mięsie i niewielkiej ilości warzyw oraz owoców, dopasowane do szczególnych potrzeb i wymagań danego zwierzęcia.
Kluczem w karmieniu kotów perskich jest dopasowanie jadłospisu do indywidualnych potrzeb kota. Przedstawiciele tej rasy często szybko przybierają na wadze i mogą mieć problemy z nadwagą.
Przemyślana pielęgnacja i odpowiednia dieta, a także właściwa dawka uwagi sprawią, że pers będzie cieszył się dobrostanem, właściwym zdrowiem i kondycją!
