Owczarek niemiecki to pies, który imponuje na wiele sposobów. Przede wszystkim uwagę przyciąga jego wspaniała, brązowo–czarna sierść, masywne łapy i piękny ogon, ale także szczególna bystrość i entuzjazm. Jest to obecnie jedna z najpopularniejszych ras psów w Polsce i jedna z najbardziej rozpoznawalnych ras psów na świecie.
Co warto wiedzieć o owczarkach niemieckich? Jaka jest historia tej wyjątkowej rasy i dla kogo jej przedstawiciele będą odpowiednimi kompanami?
Historia i pochodzenie owczarka niemieckiego
Historia rasy owczarek niemiecki sięgają aż VII wieku. To właśnie wtedy na obszarze dzisiejszych Niemiec mieszały się ze sobą różne psy pasterskie i stróżujące, które stały się niejako protoplastami owczarka niemieckiego.
Za oficjalną datę powstania rasy uznaje się jednak rok 1899. Tego roku Max von Stephanitz – oficer kawalerii niemieckiej, pasterz oraz pasjonat biologii i weterynarii – założył Towarzystwo Owczarka Niemieckiego. Chciał on stworzyć psa do zadań specjalnych, który sprawdziły się w policji czy w wojsku. W żmudny procesie kształtowania rasy brały udział różne psy pasterskie z terenów Niemiec.
Rozwój Rasy
Max von Stephanitz ustalił wzorzec, dzięki któremu rasa owczarek niemiecki została ostatecznie ukształtowana. Także powstanie klubu przyczyniło się do rozwoju rasy, ale i zwiększenia jej popularności. Dzięki licznym staraniom i żmudnej pracy Maxa von Stephanitza owczarki niemieckie zaczęto wcielać i aktywnie wykorzystywać w służbach mundurowych.
Opis wyglądu owczarka niemieckiego
Pies rasy owczarek niemiecki wyróżnia się zwartą i dobrze umięśnioną sylwetką. Jest to pies średniej wielkości o mocnej budowie i dużej ilości sierści. Waga dorosłego samca waha się najczęściej w granicach między 30 a 40, z kolei suki między 25 a 32 kg. Owczarek niemiecki posiada szeroką głowę z długą kufą i wyraźnie zaznaczonym stopem. Oczy w tej rasie są najczęściej migdałowe lub ciemniejsze, mocno i lekko skośnie osadzone.
Sierść owczarka może być długa lub krótka, zawsze z gęstym podszerstkiem. Najczęściej ma ona kolory brązowy i czarny. Rzadziej występuje również umaszczenie wilczaste, czarne lub białe. To ostatnie nie zaliczają się jednak do ustalonego wzorca rasy.
Atletyczna sylwetka
Owczarek niemiecki ma wyrzeźbione, równomiernie zbudowane ciało. Długi, mocny tułów wznosi się na solidnych łapach i zakończony jest długim, miękkim ogonem. Kończyny owczarka są mocno umięśnione, a łapy zwarte. Czarne pazury podkreślają surowy charakter rasy. Głowa z prostą kufą i zawsze czarnym nosem jest proporcjonalna do tułowia. Prawidłowe uszy owczarka to uszy stojące, skierowane do przodu.
Rasa owczarek niemiecki – odmiany
W rasie występują tylko dwie odmiany, które różnią się między sobą długością sierści. Jest to odmiana krótkowłosa oraz długowłosa. Krótkowłose owczarki niemieckie mają gęstą i przylegającą sierść. Długowłose wyróżniają się natomiast dłuższym i bardziej bujnym włosem.
FCI (Międzynarodowa Federacja Kynologiczna) w 2008 roku uznała oba warianty za odrębne rasy. W świecie kynologii było to ważne wydarzenie.
Charakter owczarka niemieckiego
Owczarki niemieckie uchodzą za psy o niezwykłym usposobieniu. Są one stabilne i wierne bardzo odważne. Mają mocne charaktery, które wymagają odpowiedniego podejścia, ułożenia i socjalizacji. Błędy w wychowaniu owczarka niemieckiego mogą przyczynić się do późniejszych problemów behawiorystycznych.
Dzięki wysokiej inteligencji psy tej rasy szybko przyswajają nowe komendy. Nauka jest dla nich przyjemnością i odpowiednim sposobem na rozrywkę oraz pobudzenie intelektualne, którego pies potrzebuje tak samo, jak odpowiedniej dawki ruchu.
Najważniejsze cechy charakteru owczarka niemieckiego:
- wysoka inteligencja,
- lojalność,
- odwaga,
- spokój i równowaga,
- pewność siebie wynikająca z silnych więzi z opiekunem.
Lojalność wobec właściciela
Owczarek niemiecki mocno przywiązuje się do rodziny. Idealnie odnajduje się w roli psa rodzinnego, jeśli ma odpowiednie zajęcia i jest właściwie wychowywany oraz traktowany. Silna więź psa z jego rodziną sprawia, że potrzebuje on częstego kontaktu, uwagi i aktywnego spędzania czasu. Owczarek jest zawsze skory do wspólnej zabawy.
Instynkt obronny
Wiele osób decyduje się na owczarka niemieckiego ze względu na jego silny instynkt obronny. W sytuacjach zagrożenia pies tej rasy automatycznie uruchamia swoje naturalne odruchy i skutecznie chroni opiekuna oraz cały domowy dobytek. Można polegać na nim nawet w trudnych sytuacjach.
Owczarek niemiecki jako pies służbowy i użytkowy
Owczarki niemieckie to psy, które bardzo często współpracują ze służbami mundurowymi, zarówno z policją, jak i wojskiem, a także strażą graniczną, a nawet strażą ochrony kolei. Fantastycznie wypełniają powierzone im zadania. Owczarki służące w policji:
- pomagają w poszukiwaniu narkotyków,
- tropią osoby zaginione,
- towarzyszą swoim opiekunom podczas patrolowania.
Z powodzeniem służą także w wojsku, gdzie:
- chronią bazy wojskowe,
- pomagają wyszukiwać materiały wybuchowe,
- biorą udział w akcjach terenowych.
W ratownictwie pomagają swoim opiekunom podczas wszelkiego rodzaju akcji ratunkowych. Do ich zadań należy między innymi:
- szukanie zaginionych i poszkodowanych pod gruzami,
- pomoc w wydobywaniu rannych osób z niebezpiecznych miejsc,
- ratowanie ofiar wypadków.
Owczarek niemiecki jako pies rodzinny
Fenomenem tej rasy jest to, że równie dobrze sprawdza się ona na służbie, jak i w rodzinie. Owczarki potrafią być przyjaciółmi rodziny i psami pracującymi.
W rodzinie owczarek niemiecki odnajduje się doskonale. Przywiązuje się do swoich opiekunów, dba o wszystkich domowników i jest wyrozumiały wobec dzieci. Bardzo ważne jest jednak, aby zadbać o właściwą socjalizację i wychowanie psa, tak aby wypracować w nim jego najcenniejsze zalety.
Owczarek niemiecki to rasa, która potrzebuje treningu i kontaktu z otoczeniem. Ceni sobie towarzystwo ludzi i innych psów. Zazwyczaj dobrze dogaduje się z dziećmi. Pamiętajmy jednak, że jest to pies ważący nawet 40 kilogramów, dlatego należy zachować dużą ostrożność podczas jego zabawy z najmłodszymi.
Szkolenie i socjalizacja owczarka niemieckiego
Owczarek niemiecki potrzebuje aktywnego treningu i kontaktu z innymi psami. Szybko uczy się zachowań, więc najlepiej zacząć szkolenie od szczenięcia. Opiekun powinien zachowywać się konsekwentnie i aktywnie. Ważne też, by pokazał psu jasne reguły.
Pozytywne wzmocnienia i wczesna socjalizacja należą do podstaw dobrze wychowanego psa. Warto często chwalić go za właściwe zachowanie i umiejętne wykonanie komendy. Krótkie, ale regularne sesje przynoszą najtrwalsze efekty.
Socjalizację warto zacząć już od pierwszych tygodni życia. Należy skupić się przede wszystkim na pokazywaniu szczeniakowi różnych miejsc, przedmiotów, puszczaniu dźwięków. U bardzo młodych szczeniąt warto wykonywać również socjalizację sensoryczną, czyli przyzwyczajanie psa do różnych tekstur, twardości, materiałów, ale i do sytuacji, w których ktoś trzyma go na rękach, kiedy ma on wilgotną lub mokrą sierść czy łapy.
Bardzo ważne jest, aby socjalizację dopasować do planowanych warunków życia psa. Jeśli planujemy częste podróże z owczarkiem, powinniśmy jak najszybciej przygotować go na to, przyzwyczaić do auta, tramwaju, czy pociągu. Jeśli owczarek ma być psem wystawowym, musi nauczyć się pracy pod presją, ignorowania innych psów oraz niereagowania na sprawdzanie jego sylwetki i zębów.
Wszystko to pozwoli psu poznać jak najwięcej elementów otaczającej go rzeczywistości, na którą nie będzie on w późniejszym czasie reagować negatywnie, czyli strachem lub agresją.
